ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ ΧΑΣΜΟΥΡΙΩΜΑΣΤΕ ???

Το χασμουρητό είναι μια συνήθεια που έχουμε από μωρά, ακόμη και μέσα στην κοιλιά της μητέρας τους τα έμβρυα από την 11^η εβδομάδα της κύησης και μετά χασμουριούνται, αλλά αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό? Γίνεται γιατί είμαστε κουρασμένοι ή αδιάφοροι για αυτό που ακούμε/βλέπουμε? Γίνεται γιατί νυστάζουμε ποια είναι η αιτία? Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρουμε. Ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό επιστημονικά ποιες αιτίες και για ποιο λόγο προκαλείται το χασμουρητό σε ανθρώπους ή ζώα. Και στα ζώα? Μα φυσικά και αυτά χασμουριούνται! Διάφορα ζώα χασμουριούνται από μόνα τους, όταν είναι κουρασμένα ή βαριούνται (κάτι που ισχύει και για τους ανθρώπους), αλλά το κολλητικό χασμουρητό είναι ένα φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί μόνο στα πιο εξελιγμένα είδη, στους ανθρώπους, στους χιμπατζήδες κλπ. Μάλιστα δεν χρειάζεται καν να δει κανείς κάποιον άλλον να χασμουριέται, αφού αρκεί να τον ακούσει να χασμουριέται ή απλώς να σκεφτεί (ή να διαβάσει) ότι ο άλλος χασμουριέται.

Οι κυριότερες υποθέσεις για τους λόγους που προκαλούν κάποιον να χασμουρηθεί είναι:

•       Κούραση, Υπνηλία, Υπερκόπωση, Πλήξη, Απουσία ενδιαφέροντος.
•      Μετά από κατάσταση έντονης εγρήγορσης ή ετοιμότητας.
•      Παρατηρείται σε ασθενείς με νευρολογικές παθήσεις και ασθενείς που παίρνουν θεραπεία για νόσο Πάρκινσον. Υπερβολικό χασμουρητό έχει καταγραφεί λόγω ερεθισμού νεύρων σε περιστατικά καρδιακής προσβολής και ανευρύσματος αορτής.
•     Για ψυχολογικούς λόγους. Πολλές φορές το χασμουρητό μπορεί να είναι παθολογικό ή ένδειξη για κάποια ψυχολογική πάθηση όπως κατάθλιψη/αντικαταθληπτική αγωγή, κλπ. 
•    Πάρα πολλά άτομα όταν βρίσκονται σε κοινόχρηστους χώρους ή  ομαδικές εκδηλώσεις καταλαμβάνονται τακτικά από μια κρίση χασμουρητού. Οι έρευνες (νευροφυσιολογικού χαρακτήρα) που έγιναν  στα άτομα αυτά, κατέδειξαν ότι όντως οι πάσχοντες έχουν μια προδιάθεση εγκεφαλικής δυσλειτουργίας για αυτό. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μετά από ανάλογη αγωγή διακόπτονται οι κρίσεις του χασμουρητού.
•   Άτομα με προβλήματα ακοής π.χ. λοιμώξεις, τραύματα κ.τ.λ. έχουν  μεγαλύτερη τάση για χασμουρητό από ότι οι υγιείς.
•     Παράλληλα έχει διαπιστωθεί ότι αυτοί που ταξιδεύουν αεροπορικά πολύ αποκτούν μια ευπάθεια στο χασμουρητό. Αυτό οφείλεται σε μια διαταραχή των ευσταχιανών σαλπίγγων των ‘’σωληνών’’ δηλαδή που συνδέουν το έσω αυτί με τη στοματική κοιλότητα. Σε τέτοιες περιπτώσεις δημιουργούνται ατμοσφαιρικές διαταραχές μεταξύ των δύο χώρων που προκαλούν το χασμουρητό. Μετά από τυχόν θεραπεία του αρχικού προβλήματος υποχωρεί και η τάση για χασμουρητό.
•    Τρόπος έκφρασης έντονων συναισθημάτων όπως θυμού, απάθειας, φοβίας για το μέλλον ή βαριεστιμάρας.

 

Όπως και βιωματικά θα γνωρίζεται το χασμουρητό είναι μεταδοτικό –και όχι μόνο μεταξύ των ανθρώπων- και πάλι όμως είναι άγνωστο το γιατί. Όταν ένα ζώο, βρίσκεται μαζί με έναν ανθρώπο που χασμουριέται, τείνει να χασμουριέται και αυτό. Το ίδιο ισχύει βέβαια και αντίστροφα. Μάλιστα αναφέρεται ότι εάν διαβάζετε τη λέξη χασμουρητό, πιθανόν να σας έρχεται να χασμουρηθείτε.

Στην πρόκληση του χασμουρητού στον εγκέφαλο, εμπλέκονται ο υποθάλαμος και νευροδιαβιβαστές όπως η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και το νιτρικό οξείδιο. Η

διάρκεια του χασμουρητού, είναι περίπου 6 δευτερόλεπτα. Ξεκινά με βαθιά εισπνοή που ακολουθείται από πιο γρήγορη εκπνοή. Μπορεί να συνοδεύεται από τέντωμα των χεριών με χαρακτηριστική κίνηση και έκφραση του προσώπου. Οι μυϊκές κινήσεις που το συνοδεύουν και η βαθιά εισπνοή, ίσως βοηθούν στην καλύτερη έκταση των πνευμόνων και των διόδων του αέρα στο αναπνευστικό σύστημα.

Το χασμουρητό είναι και ένα σύστημα προειδοποίησης. Όταν οδηγούμε και χασμουριόμαστε, είναι σαφές ότι υπάρχει κούραση και κίνδυνος να αποκοιμηθούμε με καταστροφικές συνέπειες.

 

Στη μεγαλύτερη επιστημονική έρευνα που έγινε μέχρι σήμερα για το χασμουρητό, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το χασμουρητό είναι πολύ πιο κολλητικό μεταξύ των νέων παρά μεταξύ των ηλικιωμένων..

Επίσης δεν επιβεβαιώνονται πορίσματα προηγούμενων μελετών ότι το κολλητικό χασμουρητό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ενσυναίσθησης (της αναγνώρισης και κατανόησης των συναισθημάτων των άλλων), κόπωσης ή πεσμένης ενέργειας.

Η σχετική δημοσίευση έγινε στο περιοδικό "PLoS One".

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η καλύτερη κατανόηση της βιολογίας που εμπλέκεται στο κολλητικό χασμουρητό, μπορεί τελικά να ρίξει περισσότερο φως σε νευροψυχικές παθήσεις όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός. Οι άνθρωποι με αυτές τις παθήσεις, που τείνουν σε συναισθηματική αποστασιοποίηση και κοινωνική απομόνωση, ενώ χασμουριούνται συχνά αυθόρμητα, εκδηλώνουν πολύ λιγότερο κολλητικό χασμουρητό.

Πηγές: http://www.news.gr, http://www.bioneurologics.gr, http://epaggelma.medlook.gr